گاهی در زندگی عادی و در برابر مسائل پیش آمده آنقدر احساس فشار و سردرگمی می کنیم که به ناچار به دنبال حمایت دیگران،اولین اقدامی است که انجام خواهیم داد.درست است طبیعت انسان اجتماعی است و اطمینان از داشتن پشتوانه قوی،که از سوی انسانی دیگر تامین شده است(خواه عاشقانه،دوستانه،غریبه و...)ما را در برابر مشکلات قوی تر و یا به اصطلاح آبدیده تر می کند،اما من در زندگی خودم واقعا تجربه کردم که تنها وجود خود انسان است که او را از مشکلات و سختیها بیرون می کشد!تا وقتی کسی نخواهد از مشکلات بیرون بیایید دوستان که سهل است تمام موجودات نمی توانند کمکی به او برای جدا شدن از مشکلات بکنند!
پ.ن:دوست دارم همیشه روی کاغذ امضا کنم و بعد برگردم ساعتها به امضای خودم نگاه کنم!دیدن نوشته های خودم بعد از مدتها برام جالبه!این نوشته هم نوعی امضاست.