نمی دونم چطوری تشکر کنم،اما واقعا و بی نهایت بار از امید عزیزم،به خاطر طراحی قالبهای وبلاگم تشکر می کنم،تو این مدتی که وب می نوشتم همیشه زحمت قالبهای وبم به عهده امید عزیزم بوده،جالب اینجاست که تا حالا نتونستم ازش تشکر کنم،امیدوارم امید این نوشته رو قابل بدونه،بی نهایت بار ممنون.
شاید خودم هم مثل قالبم سفید شدم!از اون قالب مشکی و سیاه زندگیم بیرون اومدم!شاید.

من در سکوت ام عاشق می شوم
من در سکوت ام از انسانها بی زار می شوم
من در سکوت ام آدمها را می بخشم
در سکوت ام از انسانها توقع زیادی دارم
می دانم که سکوت ام را کسی نخواهد دانست
سکوت ام را هیچ گاه نتوانستم بیان کنم
من تمام کارهایم را در سکوت ام انجام می دهم
تمام دوستی ها،دشمنی ها،عشق،مهربانی...